WNęTRZA

II NAGRODA- GMINNE CENTRUM SPOŁECZNO- KULTURALNE- SOŚNICOWICE

GŁÓWNE ZAŁOŻENIA PROJEKTOWE:

1. PRZEJRZYSTOŚĆ FUNKCJONALNA OBIEKTU

2. DOSTĘPNOŚĆ DLA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH

3.WPISANIE ARCHITEKTURY W KONTEKST

4. ELASTYCZNOŚĆ I EKONOMICZNOŚĆ ROZWIĄZAŃ

ROZWIĄZANIA FUNKCJONALNE URBANISTYCZNE I FORMA ARCHITEKTONICZNA

Celem projektu było umieszczenie w jednym budynku Centrum Społeczno –Kulturalnego w Sośnicowicach czterech różnych funkcji, w sposób zapewniający czytelny i swobodny dostęp mieszkańców do każdej z nich. W tym celu , wykorzystując spadek terenu, zaprojektowano budynek, usytuowany na dwóch poziomach. Budynek składa się z dwóch skrzydeł – północnego i południowego-ułożonych równolegle do ulicy Szprynek, i połączonych przewiązką, w której znajduje się sala widowiskowo- konferencyjna. Każde skrzydło posiada dwie kondygnacje nadziemne, licząc w tym poddasze użytkowe.

Funkcje w segmentach budynku ulokowano pod względem ilości mieszkańców korzystających z danej funkcji i związanej z tym potrzeby dostępności. W sumie budynek składa się z czterech funkcji- segmentów, co odzwierciedla zaprojektowane logo Centrum- prostokąt składający się z czterech rozsypanych kolorowych trójkątów.

Segment biblioteki, projektanci uznali za niezwykle ważny dla miejscowej społeczności, a także najbardziej reprezentacyjny. Zwrócono uwagę na potrzebę wyeksponowania tej funkcji kulturalnej i przyciągnięcia do niej mieszkańców, w tym zwłaszcza licznych uczniów pobliskiej szkoły. Dlatego biblioteka znajdować się będzie przy ulicy Szprynek, jako pierwsza funkcja widoczna od strony szkoły.

Następnie , w tym samym skrzydle , od głównej ulicy zaprojektowano Ośrodek Pomocy Społecznej, jako największy pod względem powierzchni i prawdopodobnie ilości odwiedzających petentów. W skrzydle południowym, o poziom niższym ,otwierającym się na tereny zielone, zaprojektowano przede wszystkim Dom Dziennego Pobytu, a także osobno , od strony bocznej ulicy, pomieszczenia NZOZ. 

Forma architektoniczna budynku nawiązuje do ukształtowania terenu i do otaczającej architektury. Budynek od strony bardziej reprezentacyjnej, północno- wschodniej, otwiera się większymi przeszkleniami. Zaproponowano osłonięcie niektórych przeszkleń drewnianymi żaluzjami, co pozwoli na regulację oświetlenia i nasłonecznienia we wnętrzu, i nadaje budynkowi wyrazisty charakter.

Na białych tynkowanych elewacjach wprowadzono rytmy z okładziny z cegły klinkierowej. Rytmy te przypominają ułożone na półce książki i stanowią nawiązanie do bibliotecznej funkcji obiektu. Poprzez takie proste ale starannie zakomponowane zróżnicowanie materiału na elewacjach, budynek nabiera wyjątkowego, reprezentacyjnego charakteru oraz uwidacznia się jego związek z książką i kulturą. Również główne wejście podkreślono ramami przypominającymi ułożenie kartek lub rękopisów.

Użycie rodzimych materiałów jak cegła, drewno, dachówka karpiówka sprawi ,że budynek będzie dobrze wpisywał się w otaczającą architekturę.

Zaprojektowano elegancką kolorystyką całości: od bieli ścian, poprzez popielate posadzki z kostki betonowej, dach z dachówki karpiówki w naturalnym kolorze, kolor drewna żaluzji i w końcu po ceglano –bordowy kolor klinkieru powtarzający się zarówno na elewacji jak i na elementach małej architektury- ławek i patio. Dla orientacji mieszkańców zaprojektowano logo centrum, gdzie poszczególne segmenty funkcjonalne budynku są oznaczone trójkątami-każdy w innym kolorze. W tej konwencji może być utrzymana całość informacji wizualnej w obiekcie.

zobacz tę realizację również w :   konkursy