KONKURSY

ZDUŃSKA WOLA, KONKURS NA ROZBUDOWĘ BUDYNKU DWORCA KOLEJOWEGO WRAZ Z ZAGOSPODAROWANIEM PRZYLEGŁYCH TERENÓW PRZESTRZENI PUBLICZNEJ.

1.GŁÓWNE ZAŁOŻENIA PROJEKTOWE:

I.DWORZEC-HISTORIA

Uszanowanie i wyeksponowanie historycznych walorów budynku dworca i całego założenia dworcowego, wraz z Placem Żelaznym.

 II.PRZESTRZEŃ PUBLICZNA-PRZYJAZNA MIESZKAŃCOM

Stworzenie przestrzeni publicznej przyjaznej, czytelnej, o właściwej skali.

 Zamierzeniem projektantów było uszanowanie i odtworzenie atmosfery historycznego dworca, zarówno w widoku zewnętrznym jak i we wnętrzach. Budynek Dworca w Zduńskiej Woli jest jednym z zaledwie kilku takich przykładów w regionie, i jest wielka szansa na oddanie w pełni klimatu i ducha miejsca tego zabytku. Ponadto w Zduńskiej Woli dodatkowo mamy do czynienia z walorem urbanistycznym całego założenia, osiową kompozycją ulic i pasażu, dochodzącego do dworca, kompozycji szczęśliwie nie zepsutej nową, agresywną zabudową.

Projektanci podkreślili i rozwinęli te walory, równocześnie stwarzając miejsce przyjazne mieszkańcom, przestrzeń publiczną o wielorakich zastosowaniach kulturalnych i społecznych, o współczesnej , ale oryginalnej formie.

Projektanci starali się uniknąć częstych ,szablonowych, bezosobowych betonowych i wybrukowanych przestrzeni. Starano się stworzyć architekturę związaną z miejscem, o współczesnej formie, związaną z przeszłością miasta i odnoszącą się do jego industrialnej tradycji.

 HISTORYCZNY BUDYNEK DWORCA PKP

Przedstawiony projekt rewaloryzacji dworca skupia się na odsłonięciu i wyeksponowaniu walorów konserwatorskich zespołu obiektów dworca, oraz na dostosowaniu budynku do funkcji nowoczesnego dworca PKP.

Proponujemy usuniecie tynków i odsłonięcie oryginalnej ściany ceglanej, odsłonięcie łuków nadokiennych z klińcami, odtworzenie oryginalnych elementów więźby drewnianej, pozostawienie krycia dachówką ceramiczną, powrót do stolarki drewnianej z historycznymi, symetrycznymi podziałami. Proponujemy usuniecie późniejszej dobudówki, będącej sienią do WC. Sama część dobudowana od strony wschodniej pozostaje, z nową funkcja, natomiast dla równowagi proponujemy rozbudowę budynku od strony zachodniej o wiatę, co bardziej wyeksponuje pierwotną symetrię obiektu.

Uważamy, że obiekt ten jest zabytkowy także wewnątrz, jego funkcja pozostaje niezmieniona, i dlatego warto postarać się , aby forma wnętrz miała spójny charakter z tak pieczołowicie odtwarzanymi elewacjami. Zwłaszcza, że w niektórych pomieszczeniach jeszcze dzisiaj można zaobserwować fragmenty interesujących starych posadzek. Projektanci szczególnie starannie zajęli się zaproponowaniem aranżacji posadzki, z prostej ale bardzo eleganckiej dwukolorowej szachownicy, podobnej do tej na zachowanych fragmentach historycznych. Oprócz tego zaprojektowano obramienia i parapety okienek kasowych, kompatybilne z kolorem stolarki, oraz ozdobne elementy stalowe w kolorze grafitowym. We wschodnim skrzydle dworca znajduje się przechowalnia rowerów pod dachem, dla osób odjeżdżających pociągami.

 OTOCZENIE DWORCA I PLAC ŻELAZNY

Przy organizacji najbliższego otoczenia dworca największą wagę przykładano do zachowania i podkreślenia pierwotnej myśli kompozycyjnej- zachowano symetrię, centralną kompozycji i owalny kształt.

Proponuje się komunikację z peronami z obydwu stron budynku dworca. Na podjeździe wokół placu przewidziano przede wszystkim miejsca podwózki pasażerów wprost pod sam dworzec, bez kolizji z ruchem, postoje taxi oraz przelotowy przystanek MPK i PKS.

Na Placu Żelaznym jest projektowana strefapowitalno-pożegnalna, czyli miejsce małego odpoczynku, oczekiwania, spotkania , oraz także wstęp do powitania miasta. W tym celu proponujemy siedziska, nieco zieleni i uspokajające lustro wody. Jest to także doskonałe miejsce widokowe dla kontemplowania zabytkowego odnowionego budynku dworca. Oczywiście cały starodrzew na placu pozostaje nienaruszony, a doprojektowano ozdobną zieleń niską.

Budynek dworcowy prócz funkcji kolejowej ma służyć także do obsługi pasażerów MPK i PKS. W związku z tym przed budynkiem dworca, przy placu Żelaznym umieszczono przystanki przelotowe MPK i PKS, gdzie wsiadają podróżni. Przystanki dla wysiadających, oraz przystanki dłuższego postoju autobusów, znajdują się w zatoce przy ulicy Kilińskiego. Na dworcu pasażerowie oczekujący na autobusy mają do dyspozycji poczekalnię dworcową, z oknami wychodzącymi również na przystanki, jak i zewnętrzną wiatę tuż przy przystankach i w ten sposób wszystkie środki transportu publicznego zintegrowane.

Na podjeździe pod dworzec przy Placu Żelaznym przewidziano dwa miejsca postojowe dla samochodów osobowych , służące do szybkiego podwożenia pasażerów na dworzec. Naprzeciw dworca przy placu usytuowano postój taksówek dla przyjeżdżających do miasta.

 PASAŻ IM. JANUSZA KUSOCIŃSKIEGO

Pasaż ten jest to bardzo piękna i zupełnie obecnie niezagospodarowana przestrzeń urbanistyczna , o wielkim potencjale. Dominująca jest główna kompozycyjna, skierowana na wejście główne budynku dworca. W projekcie ta została uwypuklona i wzmocniona. Już teraz podkreślają szpalery drzew ozdobnych flankujące dwie boczne ulice.

Główną ideą kompozycyjną i formalną projektu, było poprowadzenie symbolicznej linii kolejowej, tzw.torowiskaod ronda, do Placu Żelaznego i budynku dworca.

Symboliczne torowisko wykonane będzie elementów betonowych, zatopionych w brukowej posadzce. W kolejnych wnętrzach urbanistycznychtorowiskobędzie zmieniać formę, może stać się rabatą niskiej zieleni ozdobnej, elementy betonowe będą również zastąpione podkładami kolejowymi drewnianymi.

główna podkreślona zostanie szpalerami zieleni, w większości to istniejące lipy, drugi szpaler, głogowy, obecnie w większości uschnięty i do wycinki, zostanie zastąpiony nowymi drzewami- jarzębem zwyczajnym. Natomiast niektóre małe drzewka i krzewy, obecnie dość chaotycznie rozmieszczone wewnątrz pasażu, zostaną przesadzone, gdyż przesłaniają widokową.

Celem urozmaicenia i wzbogacenia pasażu, i uczynienia jego przestrzeni bardziej przytulną, proponujemy nieznaczne obniżenie terenu w obrębie niektórych z kolejnych placów. Rozwiązanie to stworzy możliwość zorganizowania ciekawej przestrzeni wypoczynkowej w postaci siedzisk, obniżających się amfiteatralnie a także przestrzeni placu zabaw dla dzieci.

Po obu stronach pasażu, naprzemiennie, proponuje się pawilony usługowe, parterowe, o niewielkiej wysokości około 6 m. Posiadają one prostą nowoczesną formę, ale ceglane elewacje nawiązują do przyjętej stylistyki dworcowej. Pawilony będą miały płaskie, zielone dachy, niektóre z nich z możliwością wchodzenia.

W pierwszym od strony dworca proponujemy funkcje związane z informacja turystyczną , informacją na temat atrakcji miasta i regionu, w dalszych gastronomię, a w tych bliżej miasta handel i usługi. Ponadto na przedłużeniu pierwszego pawilonu przewiduje się galerię pod pergolą, gdzie istnieje możliwość prezentacji wystawienniczej sztuki i innych wystaw, na specjalnie do tego zaprojektowanych stelażach. Prototypowy projekt takiego stelaża jest uniwersalny i wielofunkcyjny: pozwala na przekształcenie go w sposób bardzo prosty w ławki wypoczynkowe oraz tablice informacyjne, a także w formę straganu. Pojawia się wiec dodatkowa funkcja: możliwość organizacji kiermaszów, korzystając z modyfikacji stelażu na formę straganową. Wówczas mogą być tam prezentowane regionalne miejscowe wyroby: rzemiosło , kulinarne, czy kwiatowe. Amfiteatralne ukształtowanie pierwszego placyku jest świetną możliwością dla organizacji przeróżnych występów ulicznych teatrów , muzyków czy innych produkcji artystycznych.

Intencją projektu jest wprowadzenie życia kulturalnego i społecznego w przestrzeń pasażu, stworzenie wśród zieleni dogodnej przestrzeni dla wypoczynku, dla spotkań, dla zabawy dzieci, dla rowerzystów, i dla wielu innych wydarzeń estetycznych, kulinarnych, etc. służących mieszkańcom.

Koncepcja komunikacji w obszarze opracowania zakłada przede wszystkim przebudowę obecnego, bardzo niebezpiecznego i kolizyjnego skrzyżowania na formę ronda. Ulice Juliusza Słowackiego i Jana Kilińskiego pozostają jednokierunkowe, wzdłuż nich zaprojektowano dużą ilość miejsc parkingowych wystarczającą zarówno do obsługi dworca jak i pasażu. Środkiem pasażu im. Janusza Kusocińskiego zorganizowano główny ciąg pieszy, a także ścieżkę rowerowa łączącą ścieżki rowerowe z ulic Szadkowskiej i Dworcowej. Stojaki na rowery są umieszczone w odpowiednich odległościach na pasażu, a także przy samym budynku dworca.

 MATERIAŁ I FORMA

W projekcie świadomie zastosowano jednolitą stylistykę, zainspirowaną koleją i architekturą dworcową oraz przemysłowym industrialnym charakterem miasta Zduńskiej Woli- zwłaszcza w odniesieniu do jego historii. Jako dominujący materiał użyto cegłę, cegłę klinkierową, żelazo i stal w kolorze ciemno grafitowym, drewno ciemny brąz, a uzupełniono całość elementami betonowymi, betonem architektonicznym, kostką granitową i betonową stylizowaną. Ten obraz zostaje uzupełniony dużą ilością drzew oraz projektowanej niskiej zieleni ozdobnej , traw, bylin i pnączy. Całość pasażu oraz budynku dworca dostosowana jest dla potrzeb osób niepełnosprawnych, zaprojektowano liczne rampy i pochylnie. Na dworcu, dla osób niewidomych zaproponowano zastosowanie specjalnej ścieżki dotykowej, posługując się szorstką fakturą posadzki.