KONKURSY

II NAGRODA- MUZEUM HISTORYCZNE W SKIERNIEWICACH

Konkurs na opracowanie koncepcji dla realizacji zadania inwestycyjnego pn: Przebudowa budynku przy ul. Batorego 64J pod potrzeby Muzeum Historycznego w Skierniewicach

 

1.GŁÓWNA IDEA PROJEKTU

 

Podczas przygotowań do projektu, poznawania materiałów historycznych dotyczących Skierniewic, projektanci zetknęli się z wielkim bogactwem różnych wątków związanych z miastem. Okazało się, że jest niezmiernie trudno dokonać satysfakcjonującego wyboru, którą część historii, czy dorobku kulturowego Skierniewic należy uznać za wiodącą.

Ostatecznie, ponieważ wszystkie dziedziny życia i historii Skierniewic wydawały się równie interesujące i ważne, wybrano, jako główny motyw- sam zabytkowy budynek koszar. Wydaje się ,że zabytek ten jest zdecydowanie wart wyeksponowania i zapamiętania, ze względu na swoje wartości estetyczne, a także właśnie jako świadek burzliwej historii która odcisnęła się w jego murach.

Z tej przyczyny, jako logo muzeum zaprojektowano literyMH, przy czymHzainspirowane zostało kształtem rzutu budynku.

 

2.ZAGOSPODAROWANIE TERENU

 

Całość zaprojektowanego zagospodarowania terenu muzealnego została zdeterminowana regularną i zdyscyplinowaną formą budynku koszar.

Od strony dojścia od miasta, od ulicy Batorego, przewidziano wielkie reprezentacyjne przedpole. Już z daleka widoczne logo informować będzie o ważności tego miejsca.

Dojście okolone będzie dwiema stalowymi pergolami, na których pojawią się panele z ekspozycją zewnętrzną, zawierającą kalendarium historii miasta.

Na przedpolu od strony ulicy umieszczono fontannę, w kształcie mapy Skierniewic. Na niej, w formie tryskaczy, zaznaczone będą wszystkie godne uwagi punkty na mapie miasta.

Następnie aranżacja terenu przechodzi w część reprezentacyjną, poświęconą ogrodnictwu. Znajdą się tutaj, w ozdobnych donicach będących elementami małej architektury- różne uprawy sezonowe. Teren ten może być miejscem warsztatów ogrodniczych czy wystaw ogrodnictwa.

Od strony południowej działki przebiegać będzie nowa droga, łącząca ulicę Batorego i ulicę Wojska Polskiego. Wzdłuż niej umieszczone zostaną parkingi.

Z drogi tej odchodzić będzie dojazd gospodarczy i techniczny do budynku Muzeum i na tereny zewnętrznej ekspozycji.

Równocześnie, również od południa, zaprojektowano na działceSzlak parowozów- trakt , o nawierzchni nawiązującej do torów kolejowych- który przypomina o bardzo ważnym dla Skierniewic wątku kolejnictwa. Na trakcie kolei przewiduje się wyeksponowanie , pod zadaszeniem , eksponatów przekazanych Muzeum przez kolej, takich na przykład ,jak zabytkowe parowozy.

Od drugiej, zachodniej,parkowejstrony budynku, przewidziano przede wszystkim zewnętrzną ekspozycje muzealną. Na wzniesieniu, w miejscu dawnego zbiornika pożarowego, będzie znajdował się główny punkt obserwacyjny, z którego będzie można przez lunety podziwiać aranżacje scen wojennych. W miejscu dawnych zabudowań umieszczono stalową wiatę ekspozycyjną, która składa się z zadaszenia, oraz z ruchomych paneli ekspozycji zewnętrznej. Pod wiatą, a także na bunkrach, zostaną umieszczone eksponaty wojenne takie jak samoloty, czołgi, pojazdy pancerne itp. Jeśli idzie o bunkry, to proponuje się możliwość zwiedzania od wewnątrz przynajmniej jednego z nich- w postaci przejścia jednokierunkowego. W bunkrze mogłaby mieć miejsce realistyczna inscenizacja wojenna, typu odpowiednie oświetlenie, dźwiękiwojny, manekiny, rekwizyty itp.

W dalszej części działki ekspozycja przechodzi w strefę wyciszenia, znajdą się tam sady, jako nawiązanie do tradycji sadowniczej miasta, amfiteatralne wzniesienie, służące do imprez plenerowych- a cały ten teren może być miejscem popularnych w Skierniewicach inscenizacji z czasów wojny.

Sam budynek Muzeum, w głównej swej części jest przeznaczony na ekspozycję muzealną. W skrajnej części skrzydła południowego zaprojektowano magazyny zbiorów- ze względu na łatwy dojazd i osobne wejście techniczne. Skrajna cześć północnego skrzydła zostanie przeznaczona dla celów naukowych i administracyjnych.

Całość wnętrza i zewnętrza Muzeum jest przystosowana dla osób niepełnosprawnych.

 

 

3.SCENARIUSZ ZWIEDZANIA

 

Zadecydowano, że główną osią narracji muzeum będzie chronologia.

Ekspozycja muzealna musi być potraktowana w sposób całkowicie nowoczesny, narracyjny i multimedialny.

Wejście główne do Muzeum prowadzi nas do holu głównego, gdzie znajduje się kasa i punkt informacyjny. Następnie zwiedzający poruszają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

W każdej części ekspozycji znajdziemy stanowiska umożliwiające lokalizacje na mapie obiektów, punkty aplikacji mobilnej GPS, stanowiska odsłuchowe i multimedialne.

Ekspozycja została tak zaprojektowana, aby przemiennie dostarczała silnych wrażeń, po których następują bardziej relaksujące elementy opowieści. Dzięki temu zwiedzający będą czynnymi , i nie znużonymi uczestnikami podróży przez historię Skierniewic. Odpowiednie widoki z okien, towarzyszące ekspozycji, również nieprzypadkowe.

Pierwsza część ekspozycji poświęcona będzie czasom najdawniejszym, wykopaliskom archeologicznym, najstarszym zabytkom widocznym na makiecie. Ukazane wydarzenia to lokacja miasta i spotkanie Jarosława Bogorii z księciem Ziemowitem. Stanowisko interaktywne pozwoli szczegółowo zapoznać się z eksponatami.

Wychodząc na korytarz wchodzimy w aleję akademików i osobistości związanych ze Skierniewicami, takich jak Michał Poniatowski, Benedykt Herbest, Sułkowski, Ignacy Krasicki, Konstancja Gładkowska- których poznajemy m.in.poprzez wielkie portrety, możliwość odsłuchania utworów literackich i filmowych.

Następną inscenizacją jest sklep w dzielnicy żydowskiej, z wirtualnym widokiem na uliczkę.

Na skrzyżowaniu korytarzy można podziwiać podwieszoną kopułę z cerkwi, po czym przenosimy się do zachodniego skrzydła poświęconego czasom obydwu wojen wraz z okresem międzywojennym. Po drodze, w galerii wzdłuż sali multimedialnej można zapoznać się z historią carskich koszar, oraz z historią kolei. Właśnie tam, z galerii, można podziwiać przez okna wiatę z parowozem.

W skrzydle zachodnim jedna sala poświęcona jest I wojnie światowej, wraz z makietą bitwy; kolejna sala to osiągnięcia Polski międzywojennej, między innymi zaaranżowane wnętrze browaru.

II wojna światowa to kolejne pomieszczenie, w którym umieszczono boks interaktywny. W tym momencie, w sezonie , można również przejść do zwiedzania ekspozycji zewnętrznej, pozostając w temacie wojny.

Po powrocie mijamy znowu salę multimedialną na około 90 osób. W sali tej , prócz różnorodnych imprez, mogą mieć miejsce wystawy czasowe. Następnie, na korytarzu, który może spełniać funkcje galerii, przewidziano wystawę dzieł skierniewickiego malarstwa.

Później przechodzimy w dziejach miasta do osiągnięć okresu powojennego; dzieje szpitala, kina, zbiory miejscowe, pamiątki, miasto dawniej i dziś, a w końcu dorobek profesora Pieniążka w dziedzinie sadownictwa. Na ten cel poświęcona jest osobna sala, w której istnieje możliwość wykonania świetlika dachowego na bazie istniejącej lukarny. Dzięki temu ozdobą wystawy może stać się drzewko jabłoni. Z sali tej również można podziwiać uprawy , znajdujące się w tym miejscu przed frontem budynku.

W tej części Muzeum znajduje się też, na końcu zwiedzania , czytelnia, która może być udostępniania zwiedzającym.

Po zakończeniu ekscytującego spaceru poznawczego wokół całej ekspozycji, zwiedzający mogą odpocząć w małej kawiarence, przed opuszczeniem budynku Muzeum.

 

 

5.SPOSÓB REWALORYZACJI I ADAPTACJI BUDYNKU KOSZAR

 

Budynek Muzeum jest obiektem zabytkowym, o dużej wartości. Niniejszy projekt już w samej idei głównej zwraca uwagę przede wszystkim na walory tego obiektu.

Powinien on zostać starannie odtworzony w swoim historycznym kształcie, zwłaszcza, że doskonale to współgra z obecnie projektowaną funkcja muzealną budynku. Przede wszystkim ceglana elewacja , z bardzo kunsztowną fugą wypukłą, musi pozostać w tym historycznym kształcie, a w miejscach gdzie dokonano przemurowań czy wyburzeń, powinna zostać z pietyzmem odtworzona.

Jeśli idzie o otwory, to projekt przewiduje wykonanie wejścia głównego w miejscu dwu okiem we frontowym ryzalicie. Natomiast pozostałe wejścia , które zostały wykonane wtórnie, zostaną zlikwidowane. Pozostaną jedynie wejścia oryginalne na końcu każdego skrzydła- z wyjątkiem skrzydła północnego, gdzie elewacja znajduje się w granicy, i tam wszystkie otwory muszą zostać wykonane z nieprzezroczystego materiału.

Stolarka okienna i drzwiowa pozostanie drewniana, z historycznymi podziałami. Innowacja, jaką proponuje projekt, jest wykonanie świetlika nad ekspozycja ogrodniczą- ale wykorzystując w tym celu istniejącą lukarnę dachową.

Sklepienia korytarzy muszą zostać wyeksponowane.

Posadzki w pomieszczeniach muzealnych proponuje się częściowo jako parkiety drewniane, ale na korytarzach projekt nawiązuje do dawnych rozwiązań podsadzek ceramicznych w formie czarno białej szachownicy.

Projekt zachowuje nieużytkowe poddasze, przewiduje konserwację więźby drewnianej, pokrycie dachu blacha tytanową cynkową, uzupełnienie i konserwację blacharki oraz odtworzenie barierek ozdobnych na dachu.

 

6.OPIS ZASTOSOWANYCH TECHNOLOGII I MATERIAŁÓW

 

Większość działań budowlanych polegać będzie na konserwacji lub odtwarzaniu historycznej substancji i detalu w budynku.

Szczególnych zabiegów konserwacyjnych wymagać będą ściany zewnętrzne , tak aby wszelkie ceglane detale zostały odtworzone. Wewnątrz, po koniecznych wyburzeniach ścianek działowych, konieczne będzie najprawdopodobniej usunięcie zagrzybionych tynków, i po pracach odgrzybiających położenie nowych . W pomieszczeniachwojennychmoże zostać odtworzona ściana ceglana, w większości pozostałych pomieszczeń ściany otrzymają tynki i kolory ścian związane z ekspozycją. Na korytarzach posadzki ceramiczne, w duchu historycznym, w salach muzealnych drewniane, w wybranych salach bruk kamienny.

Na korytarzach zostaną pokazane piękne sklepienia.

Większość instalacji, a w szczególności klimatyzacja , będzie poprowadzona poddaszem nieużytkowym. Dzięki temu w salach i korytarzach będzie można całkowicie uniknąć sufitów podwieszanych, z wyjątkiem boksów interaktywnych.

Na zewnątrz Muzeum budowle, takie jak altany i wiaty ekspozycyjne, oraz elementy małej architektury zostaną wykonane na konstrukcji stalowej, ciemnografitowej, z elementami ze szkła oraz szlachetnego betonu architektonicznego.

Nawierzchnie zewnętrzne będą to bruki granitowe, płyty granitowe, trawobruki, betonowe kompozyty imitujące drewno.

Elementy rzeźbiarskie kamień naturalny dolomit.

Ważny element to nasadzenia: drzewa owocowe, krzewy owocowe, krzewinki jadalne, warzywa sezonowe, kwiaty wieloletnie i jednoroczne.